O općem Imametu, tojest o nasljedstvu Allahovog poslanika

Pismo 19 (pitanje)

5 Dhu’l-Hixhe 1329

 

1.     Pravedni arbitar ne izriče sud zalutalosti onih koji su se prihvatili Ehli bejta.

2.     Postupanje u skladu sa njihovim mezhebom znači izvršiti svoju dužnost.

3.     Kaže se da su oni prioritetniji da budu slijeđeni.

4.     Traženje eksplicitnih tekstova o hilafetu.

 

1.   Neće pravedni arbitar donijeti presudu o zalutalosti onih koji su prigrabili uže Ehli bejta, onih koji slijede njihove korake, niti će kazati da su oni slabiji od ostalih imama u bilo čemu što je potrebno za imamet.

 

2.   Prakticiranje u skladu sa njihovim mezhebom znači da su mukellefi podmirili svoj dug, izvršili dužnost, poput djelovanja u skladu sa jednim od četiriju mezheba, bez razlike.

 

3.   Šta više kaže se da je prioritetnije slijediti vaših 12 Imama, nego li četiri imama i druge mimo njih. Zato što su svih 12 Imama, jednog te istog mezheba. Kojeg su utvrdili i potvrdili svojom saglasnošću. Nasuprot četiriju mezheba. Među kojima je razlika rasprostranjena u svim fikshkim poglavljima, tako da ih je nemoguće obuhvatiti i zabilježiti. Jasno je da ono što utvrdi jedna osoba ne može se porediti sa onim što utvrdi dvanaest Imama, ovo spada u one stvari gdje se poštena osoba ne može kolebati, a gdje se nepoštenom čovjeka oduzima argument – naravno, nasibije žele osporiti vaše pozivanje na mezheb Imama Ehli bejta. I zadužujem vas, nakon ovoga, da iznesete dokaz o tome.

 

4.   A sada bih vas zamolio da navedete eksplicitne tekstove o hilafetu Imama Ali Ibn Ebi Taliba, r.a. Dokaze iznesi očite i ispravne putem ehli sunneta.

Selam

- S –

 


Pismo 20 (odgovor)

9 Dhu’l-Hixhe 1329

 

1.     Sažeta referenca tekstova

2.     Tekst o kući na dan pozivanja

3.     Izvjestitelji ovog teksta od ehli sunneta.

 

1.   Čovjek koji je dobro sagledao i upoznao siru Vjerovjesnika, s.a.v.a., od uspostavljanja islamske države, kodifikacije njenih propisa, upostaljvanja njenih temelja, izdavanja zakona, uređenja njenih aspekata od strane Svevišnjeg Allaha, naći će da je Ali, Poslanikov pomagač u njegovim poslovima, pomoć protiv neprijatelja, povjerenik njegovog znanja, nasljednik njegove mudrosti, namjesnik njegovog ugovora, rukovodilac nakon njega, onaj koji je upućen u Vjerovjesnikove riječi i djela i kada je on kod kuće i kada je na putu. O tome postoje mutevatir i neprekidni tekstovi, od početka poslanstva pa do kraja njegovog života.

 

2.   Dovoljno od toga ti je ono što se dogodilo na samom početku islamskog poziva, prije širenja islama u Mekki, kada je Uzvišeni Allah objavio ajet: I opomeni rodbinu svoju najbližu. (26:214) i Poslanik ih je pozvao u kuću amidže Ebu Taliba. Toga dana ih je bilo četrdesetoro, jedan čovjek manje-više. Među njima njegove amidže Ebu Talib, Hamza, Abbas, Ebu Leheb – hadisi o tom događaju su zabilježeni u sunijskim Sahihima.

 

Na kraju toga, Allahov Poslanik, s.a.v.a., kaže:

“O djeco Abdu-l-Mutalibova, tako mi Allaha, ne poznajem među arapima mladića koji je donio svome narodu bolje od onoga što sam ja donio vama. Donio sam vam dobro i Ovoga i Onoga svijeta. Zapovijedio mi je Allah da vas pozovem Njemu. Pa ko će me pomoći u tome, pa da mi bude brat i izvršilac i moj nasljednik među vama?”  Ustuknuli su od toga ljudi, osim Alija. A bijaše među njima najmlađi. On ustade i reče: “O Allahov vjerovjesniče, ja ću biti tvoj pomoćnik u tome.” Pa ga Poslanik uze za vrat te reče: “Zaista je ovo moj brat i izvršilac i moj nasljednik među vama. Pa slušajte ga i pokoravajte mu se.” Ljudi poustajaše smijući se i govoreći Ebu Talibu: “Naredio ti je da slušaš i pokoravaš se svome sinu...”

يا بني عبدالمطلب اني والله ما أعلم شاباً من العرب جاء قومه بأفضل مما جئتكم به، جئتكم بخير الدنيا والآخرة، وقد أمرني أن أدعوكم اليه، فأيكم يؤازرني على أمري هذا على أن يكون أخي ووصيي وخليفتي فيكم؟ فأحجم القوم عنه غير علي ـ وكان أصغرهم ـ اذ قام فقال: أنا يا نبي الله أكون وزيرك عليه، فأخذ رسول الله برقبته وقال: إن هذا أخي ووصيي وخليفتي فيكم، فاسمعوا له وأطيعوا، فقام القوم يضحكون ويقولون لأبي طالب: قد أمرك أن تسمع لابنك وتطيع.

 

3.   Hadis u ovom obliku bilježi veliki broj čuvara Vjerovjesnikove baštine. Poput Ibn Ishaka, Ibn Džerira, Ibn Ebu Hatima, Ibn Mirdevejha, Ebu Ne'ima, Bejhekija u svome Sunenu i Delailu, S'alebija i Taberija u komentaru sure Šu'ara u svojim komentarima Kur'ana Tefsiru-l-kebir. Taberi ga također različitim putevima bilježi u drugom svesku knjige Tarihu-l-umemi ve-l-muluk na 217. stranici. Ibn Esir ga ocjenjuje kao neospornu činjenicu u drugom svesku svoga El-Kamila na 22. stranici, kada govori o Allahovoj zapovijedi Poslaniku da obznani svoj poziv. Ebu El-Fida ga bilježi u prvom svesku Et-Tariĥa na 116. stranici, govoreći o ljudima koji su prvi prihvatili islam. Imam Ebu Džafer El-Iskafi El-Mu'tezili ga prenosi u knjizi Nakdu-l-usmanije izražavajući da je hadis sahih.

[Kako stoji na 263. stranici trećeg sveska Šarhu Nehdžu-l-belagati li Ibni Ebi El-Hadid, egipatskog izdanja. Dok knjiga Nakdu-l-usmanijje, spada u rijetka djela, i zavrijeđuje da svaki čovjek koji traga za istinom obrati pažnju na činjenice iznesene u njoj. Hadis se nalazi od 257. pa sve do 281. stranice, u trećem svesku Šarhu Nehdžu-l-belage u komentaru pretkraj govora el-Kasije.]

 

Halebi ga bilježi u poglavlju o sakrivanju Poslanika, s.a.v.a., i njegovih ashaba u Erkamovoj kući u svojoj poznatoj Es-Siratu El-Halebijja.

[Pogledati četvrtu stranicu tog poglavlja ili 381. prvog sveska u Es-Siratu el-Halebije. I nema granice Ibn Tejminijoj nepravednosti i optužbama inspirisanih njegovim poznatim ekstremizmom. Ovaj hadis navodi egipatski novelist i žurnalist Muhamed Husejn Hejkal, pa pogledaj drugi stubac pete stranice 2751. priloga političkog žurnala izdatog 12. zu-l-kadeta, 1350. godine po H, tu je opširno naveden. A kada se obratiš četvrtom stupcu šeste stranice, 2785. priloga, političkog žurnala, vidjet ćeš da ovaj hadis prenosi od Muslima iz Sahiha, Ahmeda iz Musneda, Abdullaha Ibn Ahmeda iz Zijadatu-l-musneda, Ibn Hadžer Hejsamija iz Džam'u-l-favaida, Ibn Kutejbe iz 'Ujunu-l-ahbara, Ahmeda Ibn Abdu Rabiha iz El-'Akdu-l-ferida, Amr Ibn Bahru-l-Džahiza iz Risaletu 'an Beni Hašim, Imama Ebu Ishaka Sa'lebija iz njegova tefsira. Ovaj hadis navodi i britanski autor Goerges u svojoj poznatoj knjizi El-Mekaletu fi-l-islam, na arapski je preveo protestant koji se nazvao Hašim El-Arabi. Hadis ćeš naći na 79. stranici šestog izdanju ovog prijevoda. Usljed toga što je ovaj hadis veoma poznat navodi ga određeni broj europejaca u svojim knjigama na francuskom, engleskom i njemačkom jeziku. U kratkoj verziji ga prenosi i Thomas Carlyle u knjizi Heroes i Hero Worship.] 

 

Navode ga u ovom značenju sa neznatnim razlikama u izrazu, prenosioci i kritičari hadisa kao što su Tahavi, Ed-Dijau El-Mukaddesi u El-Muhtaretu, Se'id Ibn Mansur u Sunenu. Dovoljno ti je ono što prenosi Ahmed Ibn Hanbel od hadisa o Aliju, na 111. i 159. stranici prvog dijela Musneda, pa pogledaj. Isto tako na početku 331. stranice prvog djela Musneda navodi značajan hadis od Ibn Abasa. Taj hadis obuhvata deset karakteristika kojim se Imam Ali ističe nad drugima. Taj značajni hadis prenosi i Nesai od Ibn Abasa na 6. stranici u Ĥasaisu El-Alevijje. A Hakim na 132. stranici trećeg dijela Mustedreka. Kao i Zehebi u svome Talhisu gdje navodi da je sahih. Isto tako imaš šesti dio Kenzu-l-ummala u kojem se nalaze detalji.

 

[Pogledaj 6008. hadis na 392. stranici, vidjet ćeš da se prenosi od Ibn Džerira. A 6045. hadis na 396. stranici se prenosi od Ahmeda iz Musneda, i Dijau-l-Mukaddesija iz El-Muhtareta, i Tahavija, Ibn Džerira iz Sahiha. Hadis 6056 na 397. stranici naći ćeš da se prenosi od Ibn Ishaka, Ibn Džerira, Ibn Ebi Hatima, Ibn Mirdevejha, Ebu Ne'ima, Bejhekija iz Šu'abu-l-imana i Ed-Delaila. Hadis 6102 na 401. stranici vidjet ćeš da se prenosi od Mirdevejha. Hadis 6155 na 408. stranici prenosi se od Ahmeda iz Musneda, Ibn Džerira, Ed-Dijaa iz El-Muhtareta. Ko istražuje Kenzu-l-ummal naći će ovaj hadis na različitim mjestima knjige. Pogledaš li 255. stranicu, trećeg dijela, Šarha Nehdžu-l-belage od Imama El-Mu'tezila El-Hadida, ili kraj tumačenja govora El-Kasi'a, naći ćeš ga cjelovitog.]

 

Imaš i Muntehabu-l-Kenzi koji je štampan na marginama Imam Ahmedovog Musneda. Zato se obrati na margine od 41. do 43. stranice petog dijela Musneda, tu ćeš naći dosta detalja. Dovoljno nam je ovo da posluži kao dobar dokaz. Selam.

- Š –